Mondelinge vraag aan minister De Block: Klimaat“vluchtelingen” na de Teitiota-zaak

Door Yoleen Van Camp op 23 januari 2020, over deze onderwerpen: Asiel en migratie

Het EVRM wordt door links activistische rechters vaak aangewend om het beleid op te rekken richting open grenzen. Het principe van de non-refoulement (art. 3 EVRM), bijvoorbeeld, geldt voor mensen die een acuut gevaar zouden lopen bij terugsturen naar land van herkomst. Met bijvoorbeeld de zaak Hirsi Jamaa werd het principe van terugsturen naar veilige haven bijvoorbeeld uitgehold. Dit is jammer want het staat een ordentelijk en rechtvaardig asiel- en migratiebeleid in de weg, waarbij op een gecontroleerde manier migratie van de meest kwetsbare mensen wordt toegelaten. Het maakt dat illegale migratie naar Europa de norm is geworden, in de praktijk van hoofdzakelijk sterkere en kapitaalkrachtigere migranten – die mensensmokkelaars voldoende geld kunnen betalen om de levensgevaarlijke oversteek te maken. Dergelijke uitspraken hebben duizenden doden op zee op hun geweten.

Daarom maakt onze fractie zich ernstig zorgen over de zaak van Ioane Teitiota tegen Nieuw-Zeeland. Daarbij migreerde deze inwoner van de republiek Kiribati (op het eiland Zuid-Tawara) – een eilandengroep in Oceanië – naar Nieuw-Zeeland in 2013 “omwille van de klimaatverandering”. Nieuw-Zeelandse rechters wezen zijn asielverzoek terecht af, en ook de VN mensenrechtencommissie bevestigde dat Teitiota’s leven geen direct gevaar liep. In de onderbouwing van het VN-vonnis (dat overigens niet bindend is) stellen de VN echter dat hoewel de situatie nu niet levensbedreigend is, de leefbaarheid van het eiland binnen zo’n 15 jaar wel in het gedrang zou kunnen komen. Daarmee zetten de VN de deur open om klimaatvluchtelingen op te nemen in de Vluchtelingenconventie. Een stelling die Amnesty International meteen oppikte.

Dit is voor onze fractie meer dan een brug te ver. Potentiële en toekomstige klimaatvluchtelingen in de Vluchtelingenconventie opnemen zou het migratiemodel nóg verder op de helling brengen. Daarmee zouden tientallen tot honderden miljoenen mensen in Afrika en andere regio’s hun recht op migratie kunnen opeisen richting welwaartstaten zoals West- en Noord-Europa. Dat zou nefast zijn voor dit land.

Duitsland erkende al dat dit complete nonsens is en dat de vluchtelingenstatus moet voorbehouden blijven voor mensen in oorlog of op de vlucht van vervolging. Mijn vragen aan u zijn:

  1. Hebt u kennisgenomen van de zaak Teitiota?
  2. Wat is uw standpunt over klimaatvluchtelingen? Bent u het ermee eens dat zij geen vluchtelingen zijn of vindt u dat ze dat recht wel hebben? Vindt u dat hun leven acuut bedreigd wordt? Wat vindt u van de stelling van de VN en Amnesty International?
  3. Hebben er in dit land al mensen asiel aangevraagd met als argument de klimaatverandering? Indien zo, welke beslissingen zijn in die dossiers genomen?
  4. Indien neen, als er in de toekomst zo’n aanvraag binnenkomt, hoe gaat u dan oordelen?
  5. Wat gaat u ondernemen om te voorkomen dat dit land binnen een aantal jaren met massale asielaanvragen van klimaatvluchtelingen te maken zal krijgen?

Van zodra we het antwoord van de minister ontvangen, zullen we dat hier publiceren

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is