Nog slechts 113 naturalisatieaanvragen in 2014

Door Yoleen Van Camp op 25 februari 2015, over deze onderwerpen: Asiel en migratie

Sinds de verstrenging van de “snel-Belg” wet in 2011 is het aantal naturalisatieaanvragen in vrije val. Vijf jaar geleden bedroeg het aantal aanvragen nog 18 732; vorig jaar waren dat er nog 113. Zo blijkt uit cijfers die Yoleen Van Camp (N-VA), Kamerlid in de commissie naturalisaties, opvroeg bij de diensten. In de eerste maanden van 2015 liepen slechts 11 aanvragen binnen. Ondanks de terugval is wel nog een grote achterstand weg te werken, van 42 323 dossiers. De N-VA wil dat die dossiers met de huidig geldende criteria beoordeeld worden.

Procedure om Belg te worden

Personen die de Belgische nationaliteit willen verwerven, dienen hiervoor een aanvraag in via de gemeente. Het Belgisch paspoort wordt toegekend aan personen vijf jaar wettelijk op ons grondgebied, de taal machtig zijn en werk hebben – kortom: geïntegreerd in onze maatschappij. Deze normprocedure heet “nationaliteitsverklaring”. Enkel personen die via de normale procedure (via de gemeente) niet in aanmerking komen om Belg te worden, kunnen in hoogst uitzonderlijke gevallen toch Belg worden, via zogenaamde “naturalisatie”. Zo’n naturalisatieaanvraag wordt rechtstreeks ingediend bij de Kamer van volksvertegenwoordigers en het parlement oordeelt over eventuele toekenning. Goedkeuring wordt in principe verleend aan personen die uitzonderlijke prestaties bewijzen (op bijvoorbeeld cultureel, sportief of wetenschappelijk vlak).

Achterstand van 40 000 dossiers

“Aan het begin van de legislatuur kregen we te horen dat er nog een achterstand van zo’n 40 000 naturalisatiedossiers te verwerken was. 40 000, niet bepaald wat je verstaat onder “in hoogst uitzonderlijke gevallen”, zegt Van Camp. Een erfenis van de snel-Belgwet van de toenmalige regering Verhofstadt in 2000 – een maatregel om het controversiële thema stemrecht voor migranten uit de weg te gaan, aangezien een tot Belg genaturaliseerde vreemdeling over stemrecht beschikt. Niet bepaald het juiste motief om iemand Belg te laten worden. De aanvraag om Belg te worden via naturalisatie (de uitzonderingsprocedure via het parlement) werd daardoor gunstiger dan via nationaliteitsverklaring (de normprocedure via de gemeente).

Gevolg: tussen 2000 en 2011 werden zowat 568 574 mensen Belg en eind 2014 lagen er nog 40 000 dossiers op de plank. Ondertussen zijn van de 42 323 achterstallige dossiers 2151 aanvragen goedgekeurd, 1204 verworpen en in een meerderheid van 8037 dossiers werd uitstel en/of bijkomend onderzoek gevraagd. De achterstand bedraagt dus nog altijd 30 931 dossiers.

Zelf ineen geflanste criteria

Het stoot de N-VA vooral voor de borst dat er voor de achterstallige dossiers zelf criteria ineen zijn geflanst. “Dat personen die hier jaren verblijven, deelnemen aan en deel uitmaken van onze samenleving ook ons paspoort op zak moeten kunnen hebben, staat voor ons buiten kijf. En  ambtenaren van de burgerlijke stand van de gemeente zijn goed geplaatst om zulke aanvragen te onderzoeken, op basis van objectieve criteria. Personen die in principe niet in aanmerking komen maar wel uitzonderlijke diensten bewijzen, zoals Bolshakova, komen ook in aanmerking. Voor ons is de Belgische nationaliteit geen vodje papier. Dat parlementsleden nu een stapel van 40 000 dossiers arbitrair mogen beoordelen via zelf ineen geflanste criteria, kan niet door de beugel”, aldus Van Camp.

Verschillende dossiers zijn 2 tot 10 jaar oud en verschillende aanvragers werden meerdere malen het land uitgewezen zonder daar gehoor aan te geven. Een deel aanvragers werden bij de collectieve regularisaties toch geregulariseerd en komen zo uiteindelijk in aanmerking om Belg te worden. Yoleen Van Camp: “De stapel dossiers dient wat ons betreft dan ook zo snel mogelijk weggewerkt te worden, en dat met dezelfde criteria als die van de normprocedure (via de gemeente). Daar hoort bijvoorbeeld economische integratie bij – een criterium waar andere partijen niet van willen horen en dat thans via de gemeentelijke normprocedure wordt opgelegd. Andere criteria hebben we wel kunnen verscherpen, zoals bijvoorbeeld talenkennis. Voordien konden dossiers keer op keer opnieuw voorgelegd worden; nu krijgen aanvragers eenmalig een tweede kans om de taal te verwerven. Personen die zich bezondigen aan misdrijven, zware verkeersovertredingen of sociale fraude zien hun aanvraag nu geweigerd.  Dito voor aanhangers van integristische en terroristische bewegingen die gekant zijn tegen onze democratische waarden en vrijheden van de rechtsstaat – niet onbelangrijk in het huidige klimaat.”

Rechtvaardig immigratiebeleid

Ons land heeft dringend nood aan een rechtvaardig immigratiebeleid. Geen ondoordachte wetgevingen zoals de snel-Belg wet, geen collectieve regularisaties, geen achterstand van tienduizenden dossiers meer. Mensen moet ook zo snel mogelijk weten of ze hier kunnen blijven of niet. Een gezonde, multiculturele samenleving waar (tijdelijk) onderdak is voor mensen die ernstige conflictgebieden ontvluchten en plaats is voor mensen uit het buitenland die hier een nieuw leven beginnen en onze maatschappij verrijken. Staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Theo Francken, verdubbelde bijvoorbeeld concreet het aantal voorziene hervestigingsplaatsen voor kwetsbare vluchtelingen. Tegelijk trok hij het Gaudí project op en zette hij tientallen criminele illegalen het land consequent uit. Een mix tussen passieve en actieve immigratie en een rechtvaardige aanpak. Een landje van 11 miljoen inwoners kan immers geen onbeperkt aantal inwijkelingen aan. 

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is